Akromegalia. Kluczowe aspekty i rekomendacje” to projekt edukacyjno-społeczny. Projekt ma na celu poprawę jakości opieki nad chorym z akromegalią.

W ramach projektu zaplanowano debatę z udziałem kluczowych ekspertów klinicznych poświęconą wyzwaniom w opiece nad pacjentem z akromegalią oraz przeprowadzenie działań informacyjnych.

Rozpoznanie choroby przeciąga się do kilkunastu lat, kiedy zmiany w organizmie chorego są już nieodwracalne. Najczęściej jest rozpoznawana przypadkowo podczas diagnostyki chorób współistniejących u pacjenta z akromegalią.

Dlatego  tak dużą rolę w rozpoznawaniu akromegalii odgrywają lekarze specjaliści chorób współistniejących u pacjenta z akromegalią: chorób układu kostno-stawowego, chorób tkanki łącznej, chorób sercowo-naczyniowych, zaburzeń metabolicznych, chorób układu oddechowego, chorób nowotworowych czyli specjaliści chorób współistniejących u pacjenta z akromegalią.

Niezwykle istotne jest aby lekarze specjaliści u swoich pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca, cukrzycą, dolegliwościami kostno-stawowymi występującymi nieadekwatnie do wieku zwracali uwagę na obecność somatycznych cech akromegalii, a przy ich stwierdzeniu wykonywali kierunkowe badania.
Wcześniejsze rozpoznanie akromegalii, to większa skuteczność leczenia operacyjnego i farmakologicznego, mniejsze koszty opieki medycznej nad chorym i przede wszystkim dłuższy czas przeżycia chorego na akromegalię z mniejszymi powikłaniami chorób współistniejących.

Akromegalia jest chorobą przewlekłą związaną z nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu. Charakteryzuje się postępującą stopniowo zmianą wyglądu zewnętrznego oraz wieloma powikłaniami narządowymi. Występuje u osób dorosłych, u których zakończony został proces wzrastania kości. Natomiast u dzieci i młodzieży nadmiar hormonu wzrostu prowadzi do tzw. gigantyzmu (nadmiernego wzrostu ciała).       

Najczęstszą przyczyną akromegalii jest gruczolak (łagodny guz) przysadki. Zmiany wyglądu zewnętrznego typowe dla akromegalii rozwijają się powoli i są przez długi okres niedostrzegalnie dla chorego. Zwykle od pojawienia się pierwszych objawów choroby do rozpoznania akromegalii upływa kilkanaście lat. Dochodzi do powiększenia rąk i stóp, co zmusza chorych w okresie kilku lat do zmiany rozmiaru noszonych butów i rękawiczek na większy (u kobiet pierwszym sygnałem może być konieczność zmiany rozmiaru pierścionków). Powiększeniu ulega również twarzoczaszka – typowy dla akromegalii jest szeroki i gruby nos, powiększenie żuchwy z szerokimi szparami między zębami, wydatne łuki brwiowe.

Akromegalia występuje rzadko. Corocznie chorobę stwierdza się u około 3–4 nowych osób na milion. Ocenia się, że w Polsce na akromegalię choruje ok. 2000 osób. Chorobę obserwuje się dwukrotnie częściej u kobiet. Badania populacyjne przeprowadzone w ostatnich latach wskazują jednakże na znacznie częstsze występowanie akromegalii niż dotychczas sądzono. Projekt edukacyjno – społeczny pt. „ Akromegalia. Kluczowe aspekty i rekomendacje” realizowany jest dzięki grantowi edukacyjnemu firmy Pfizer Polska Sp. z o.o” .

 

Powiązane materiały